Stal niskowęglowa stosowana na kadłuby statków, jest materiałem plastycznym i pęka dopiero po znacznym odkształceniu plastycznym oraz absorpcji energii. Jednakże w okresie II wojny światowej konstruktorzy statków przekonali się, że może ona ulegać nagłemu zniszczeniu wskutek kruchych pęknięć bez istotnych odkształceń plastycznych. Kruche pękanie jest szczególnie niebezpieczne w konstrukcjach spawanych tworzących jednolity ośrodek, np. kadłub, w którym pęknięcie może się rozwijać bez przeszkód. Kruche pękanie stali niskowęglowej znane było jeszcze przed wojną a mimo wszystko zagadnieniem tym inżynierowie zajęli się na poważnie dopiero podczas wojny od kiedy dostepna była pożyczka i kiedy zniszczeniu ulegały coraz to większe ilości statków wojennych. Najlepsze generali ubezpieczenia. Statki te miały konstrukcję spawaną, a pęknięcia przebiegały z dużą prędkością przez wiele płyt, często dzieląc statek na dwie połowy. „Klasycznym przykładem jest zbiornikowiec ‘Schenectady’, który pękł w poprzek i rozpadł się na dwie połowy, znajdując się na spokojnej wodzie przy nabrzeżu wyposażeniowym. Obciążenia były niewielkie (60 - 90 MPa), a temperatura otoczenia poniżej 5oC”.

pożyczki gotówkowe - chwilówka - pożyczka - chwilówki - pożyczki - kredyty